O ile jest to możliwe, powinno się zastosować wariant instalacji w gruncie. Czyszczenie i użytkowanie jest proste. W wielu przypadkach jest też szybsze w realizacji. Uciążliwość zapachów – poza kilkoma wyjątkami – jest neutralna dla środowiska.
- niewielka odległość pomiędzy kuchnią a separatorem tłuszczu, tzn. krótkie rury kanalizacyjne odpowiadające PN EN 1825-2, w praktyce stosowanie długości instalacji od 10 do 15 m nie powoduje zapychania, pomimo występowania schłodzenia ścieków i złogów tłuszczów na ścianach rur kanalizacyjnych,
- rury kanalizacyjne muszą być tak położone, żeby nie zamarzały; jeżeli takie niebezpieczeństwo występuje, należy zastosować równoległe ogrzewanie kanalizacji,
- instalacja odpływowa w stosunku do separatora powinna mieć zachowany wystarczający spadek, nie mniej niż 2% wg PN EN 1825.
Tereny zielone
Przykrycie zewnętrzne musi być szczelne. Wystarczające jest przykrycie w klasie A 15.
Drogi dojazdowe
Separator powinien być posadowiony w miejscu o małym natężeniu ruchu pojazdów, ale dostępnym dla obsługujących go samochodów technicznych. Pokrywa przykręcana w klasie obciążenia B 125 z reguły wystarcza. Jeżeli jednak separator jest zamontowany bezpośrednio w jezdni, to zalecana jest klasa pokrywy D 400.
Dziedzińce wewnętrzne
Krytyczne miejsca montażu ze względu na uciążliwości zapachowe w czasie pracy i przy opróżnianiu.
- Zastosowanie włazów bez zabezpieczenia gazoszczelnego/zapachowego może spowodować wydobywanie się nieprzyjemnych zapachów.
- Podczas wypompowywania, po otwarciu pokryw, może być odczuwalny szczególnie nieprzyjemny zapach. Wzburzenie zawartości separatora tłuszczu dodatkowo wzmacnia wydzielanie uciążliwych gazów.
Opróżnianie
W separatorach stosowane są tzw. systemy bezpośredniego opróżniania – instaluje się rury ssące w gruncie z przyłączami w miejscach łatwo dostępnych dla wozów technicznych. Zalecane rury dla instalacji wypompowującej to PE-HD wytrzymujące ciśnienie do 10 at, o średnicy DN 65. Opróżnianie w sposób zamknięty ma zdecydowane zalety. Pokrywy w pierwszej fazie odpompowywania pozostają zamknięte. Nie naraża to otoczenia na przykre zapachy, gdyż wraz z usunięciem ścieków są odsysane gazy. Dopiero przy płukaniu wodą pod ciśnieniem pokrywy zostają otwarte. Jeżeli dodatkowo wóz techniczny wyposażony jest w filtr węglowy, przykre zapachy są niewyczuwalne.
|
)
)
