Zgodnie z obowiązującymi przepisami: „W zakładach, w których gromadzą się ścieki zawierające tłuszcz, należy wbudować separatory tłuszczu zgodne z normą PN EN 1825”. Do takich miejsc należą:
- rzeźnie z – lub bez – ubojni,
- rzeźnie (produkcja masowa),
- fabryki mięsne z – lub bez – rzeźni,
- zakłady utylizacji odpadów zwierzęcych,
- ubojnie kurczaków,
- fabryki produkujące konserwy,
- hotele, restauracje, bary,
- stołówki studenckie,
- zajazdy przydrożne,
- jadłodajnie, olejarnie,
- kuchnie przyszpitalne,
- firmy cateringowe,
- palarnie orzeszków ziemnych,
- bary typu grill i smażalnia,
- produkcja frytek, chipsów i inne.
Do separatorów tłuszczu nie należy wprowadzać:
- materiałów, które mogą zakłócić prawidłową pracę separatora, np. nierozdrobnione ciała stałe, które utrudniają całkowite opróżnienie,
- aktywnych biologicznie środków (np. zawierających enzymy do przemiany tłuszczów lub środki samoczyszczące),
- środków czyszczących, które w połączeniu z tłuszczem tworzą stabilne emulsje (np. środki czyszczące nie mogą zawierać chloru lub go wydzielać),
- ścieków zawierających tłuszcze w postaci nieodseparowywalnej (w formie emulsji), np. z mleczarni, produkcji serów, przetwórni ryb, zakładów pakujących gotowe potrawy, przetwórni odpadów – mogą być poddane procesowi oczyszczania w separatorze tłuszczów tylko w specjalnych warunkach (może być konieczne dodatkowe oczyszczenie ścieków),
- olejów mineralnych, fekaliów oraz wód deszczowych.
W przypadku ścieków zawierających składniki szybko psujące się np.: w przemyśle rybnym nie należy stosować osadnika, lecz wyposażyć separator dodatkowo w urządzenia filtrujące wstępnie ścieki.
Ścieki zawierające tłuszcz mogą być doprowadzone do separatora poprzez: wpusty podłogowe z zamknięciem syfonowym, odwodnienia liniowe, zlewy, zmywarki itp.
|
)
)
)
)
